درباره‌ی من
درباره‌ی من. مهدی احمدی‌راد، زمینه‌های کاری‌اش و نوع نگاهش به مهندسی نرم‌افزار، سیستم‌ها و مسئله‌هایی که درباره‌شان می‌نویسد.
من مهدی احمدی‌راد هستم؛ حرفه‌ام مهندس نرم‌افزار. بخش بزرگی از تجربه‌ی کاری من در توسعه و معماری سیستم‌های Enterprise، کار با تیم‌های نرم‌افزاری و زیرساختی و مسئله‌هایی شکل گرفته که معمولن وقتی یک سیستم از اندازه‌ی اولیه‌اش بزرگ‌تر می‌شود تازه خودشان را نشان می‌دهند.
روی چه چیزهایی کار می‌کنم
در سال‌های مختلف روی معماری و توسعه‌ی نرم‌افزار، زیرساخت و DevOps، پایداری و عملکرد سیستم‌ها، هدایت تیم‌های فنی و در سال‌های اخیر روی AI و ابزارهای توسعه‌ی مبتنی بر Agent کار کرده‌ام. بخشی از کارم هم به طراحی فرایندها و Governance توسعه برمی‌گردد؛ جایی که مسئله دیگر فقط کد نیست و باید میان تصمیم‌های معماری، مستندات، تیم‌ها و چیزی که در نهایت ساخته می‌شود ارتباط قابل‌ردگیری وجود داشته باشد.
این‌ها را بیشتر به‌عنوان زمینه‌ی نوشته‌هایم می‌گویم تا فهرستی از عنوان‌های شغلی. برای شرح دقیق‌تر سابقه‌ی حرفه‌ای، LinkedIn جای مناسب‌تری است.
چیزی که در مهندسی برایم مهم است
من به خود تکنولوژی علاقه دارم، اما چیزی که بیشتر ذهنم را درگیر می‌کند منطق پشت انتخاب‌هاست. این‌که چرا یک سیستم به شکلی مشخص طراحی شده، چه فرض‌هایی پشت یک تصمیم وجود داشته، چه چیزی در مقیاس یا در طول زمان ممکن است بشکند و آیا مسئله‌ای که داریم حل می‌کنیم اصلن همان مسئله‌ی درست است یا نه.
برای همین در مواجهه با یک راه‌حل معمولن فقط نمی‌پرسم «چه‌طور پیاده‌سازی‌اش کنیم؟». سؤال‌های دیگری هم برایم مهم‌اند: چرا این راه؟ چه گزینه‌های دیگری داشته‌ایم؟ هزینه‌ی پنهان این انتخاب چیست؟ و اگر شرایط تغییر کند، این تصمیم هنوز معنا خواهد داشت؟
این نگاه گاهی کار را کندتر می‌کند. مهندسی، برخلاف بعضی اسلایدهای معماری، همیشه از چند مستطیل مرتب و چند فلش مؤدب تشکیل نشده است. اما فکر می‌کنم بخش مهمی از کار مهندس دقیقن همین دیدن نیروها، محدودیت‌ها و بده‌بستان‌هایی است که پشت آن مستطیل‌ها پنهان شده‌اند.
اینجا درباره‌ی چه چیزهایی می‌نویسم
این بلاگ بیشتر درباره‌ی معماری نرم‌افزار، مهندسی سیستم‌ها، توسعه‌ی نرم‌افزار، هوش مصنوعی، ابزارهای توسعه و تجربه‌هایی است که از ساختن و نگه‌داشتن سیستم‌های واقعی به دست می‌آیند.
با این حال نمی‌خواهم آن را به یک بلاگ صرفن فنی محدود کنم. به کتاب، تاریخ، فرهنگ و خودشناسی هم علاقه دارم و گاهی یک مسئله‌ی فنی از جایی به موضوعی انسانی‌تر وصل می‌شود. این اتصال برای من مصنوعی نیست؛ تکنولوژی را انسان‌ها می‌سازند، برای انسان‌ها، و تصمیم‌های فنی هم خیلی وقت‌ها بیشتر از آن‌چه دوست داریم به شیوه‌ی فکر کردن، همکاری کردن و حتی خطا کردن ما وابسته‌اند.
نوشته‌های اینجا قرار نیست مجموعه‌ای از پاسخ‌های قطعی باشند. بیشتر تلاشی‌اند برای صورت‌بندی بهتر مسئله‌ها، ثبت چیزهایی که یاد گرفته‌ام و روشن کردن مرز میان چیزی که می‌دانم، چیزی که از تجربه برداشت کرده‌ام و چیزی که هنوز درباره‌اش مطمئن نیستم. طبیعی است که بعضی از این برداشت‌ها با گذشت زمان تغییر کنند.
بیرون از مهندسی
کتاب خواندن بخش مهمی از زندگی من است و کنجکاوی‌ام معمولن به مرز مشخصی محدود نمی‌شود. ممکن است از یک مسئله‌ی معماری نرم‌افزار به تاریخ برسم، از تاریخ به یک پرسش درباره‌ی انسان، و دوباره از آن‌جا به مهندسی برگردم.
شاید به همین دلیل مهندسی برای من فقط یک حرفه نیست. تا حدی روشی است برای نگاه کردن به مسئله‌ها: دیدن اجزا، رابطه‌ها، فرض‌ها و محدودیت‌ها، و بعد پذیرفتن این واقعیت نه‌چندان خوشایند که تقریبن همیشه چیزی وجود دارد که هنوز ندیده‌ایم.
ارتباط
برای کارهای فنی و پروژه‌های عمومی می‌توانید من را در GitHub پیدا کنید. سابقه‌ی حرفه‌ای و راه ارتباط کاری من هم در LinkedIn در دسترس است.
درباره‌ی نشان بلاگ
نشان این بلاگ
داستان موجود خیالی‌ای که از کف یک کاسه‌ی سلجوقی آمد و به بخشی از هویت این بلاگ تبدیل شد.